Czy metale szlachetne weszły w nowy cykl bezpiecznej przystani?

Czy metale szlachetne weszły w nowy cykl bezpiecznej przystani? Coraz więcej dowodów wskazuje na taki kierunek, według analityków. Złoto po raz pierwszy przekroczyło poziom 4 900 USD za uncję, srebro osiągnęło rekordowe poziomy powyżej 96 USD, a ceny platyny podwoiły się w zaledwie siedem miesięcy. Ruchy na taką skalę rzadko występują w izolacji lub wyłącznie na podstawie spekulacji.

To, co wyróżnia ten moment, to synchronizacja. Słabszy dolar amerykański, rosnące ryzyko geopolityczne, oczekiwania na obniżki stóp procentowych przez Federal Reserve oraz stałe zakupy banków centralnych działają w tym samym kierunku. Gdy złoto, srebro i platyna reagują jednocześnie na stres makroekonomiczny, często sygnalizuje to zmianę zachowań, a nie krótkotrwałą hossę – rodząc pytania, czy metale szlachetne odzyskują swoją rolę jako kluczowe aktywa defensywne.

Co napędza metale szlachetne?

Ostatni wzrost złota odzwierciedla znane, ale nasilające się tło makroekonomiczne. Indeks dolara amerykańskiego spadł o około 0,4%, poprawiając dostępność dla nabywców spoza USA, podczas gdy rynki wyceniają dwie obniżki stóp procentowych przez Federal Reserve w drugiej połowie roku. Niższe rentowności zmniejszają koszt alternatywny posiadania aktywów nieprzynoszących dochodu, czyniąc złoto bardziej atrakcyjnym w momencie, gdy zaufanie do stabilności monetarnej zaczyna się chwiać.

Geopolityka dodała kolejny poziom pilności. Napięcia związane z Iranem i Wenezuelą, a także odnowiona niepewność wokół Grenlandii i zobowiązań bezpieczeństwa NATO, ograniczyły apetyt na ryzyko. 

Chociaż komentarze prezydenta Trumpa o opóźnieniu niektórych ceł na Europę na krótko uspokoiły rynki, brak jasności co do długoterminowych ustaleń handlowych i bezpieczeństwa nadal wspiera pozycjonowanie defensywne. Jak zauważa Peter Grant z Zaner Metals, popyt na złoto pozostaje ściśle powiązany z szerszym trendem makroekonomicznej dedolaryzacji, a nie pojedynczym szokiem medialnym.

Dlaczego to ma znaczenie

Ta hossa ma znaczenie, ponieważ nie jest napędzana wyłącznie przez spekulację detaliczną. Banki centralne pozostają konsekwentnymi nabywcami złota, wzmacniając jego status jako strategicznego aktywa rezerwowego w okresach napięć fiskalnych i niepewności politycznej. Ta stała akumulacja zapewniła długoterminowe wsparcie cenowe, nawet w obliczu krótkoterminowej zmienności.

Zachowanie srebra dodaje kolejny wymiar. Choć nie posiada ono statusu rezerwowego złota, łączy w sobie zarówno popyt monetarny, jak i przemysłowy. Nikos Tzabouras z Tradu zauważa, że srebro nadal korzysta z napływu kapitału do bezpiecznych przystani w okresach słabości dolara, nawet jeśli jego rola przemysłowa wzmacnia wahania cen. Gdy oba metale przyciągają kapitał jednocześnie, sugeruje to, że inwestorzy zabezpieczają się nie tylko przed ryzykiem rynkowym, ale także przed niepewnością systemową.

Wpływ na rynki metali szlachetnych

Pod nagłówkami cen, dynamika rynku fizycznego się zaostrza. Stefan Gleason, CEO Money Metals Exchange, opisuje obecny handel srebrem jako wyjątkowo intensywny – nowi inwestorzy wchodzą na rynek, podczas gdy długoterminowi posiadacze realizują częściowe zyski. Popyt w ciągu ostatnich trzech do czterech tygodni przekroczył poziomy obserwowane podczas paniki COVID-19, mimo że ceny srebra podwoiły się w ciągu ostatniego roku.

Presja wynika bardziej z ograniczonej zdolności przetwórczej niż z niedoboru surowca. W Stanach Zjednoczonych duże sztabki srebra są nadal dostępne, ale ograniczona zdolność rafinacji i bicia monet powoduje zaległości, rosnące premie i opóźnienia w dostawach. Poza USA presja jest jeszcze większa. Londyńskie i azjatyckie rynki borykają się z ograniczoną podażą, pogłębioną przez napływy do ETF-ów, które wycofały fizyczne srebro z obiegu. W rezultacie ceny srebra w Azji są obecnie nawet o 3 USD wyższe niż w Nowym Jorku – różnica, która może się utrzymać ze względu na koszty transportu i opóźnienia logistyczne.

Rola miedzi: sygnał równoległy, nie bezpieczna przystań

Chociaż miedź nie jest tradycyjnym aktywem bezpiecznej przystani ani metalem szlachetnym, jej ostatnie zachowanie wzmacnia szerszą narrację surowcową. Popyt na miedź przyspiesza wraz z elektryfikacją, inwestycjami w odnawialne źródła energii i szybkim rozwojem centrów danych opartych na AI. Sama infrastruktura AI ma pochłaniać około 500 000 ton miedzi rocznie do 2030 roku, co zwiększa już silny popyt ze strony sektora nieruchomości, transportu i sieci energetycznych, zwłaszcza w Chinach i Indiach.

Jednocześnie wzrost podaży nie nadąża za popytem. Zakłócenia wydobycia w Chile i Indonezji, spadająca zawartość rudy oraz długie okresy realizacji projektów – często sięgające niemal dwóch dekad od odkrycia do produkcji – ograniczają wydobycie. 

Niepewność polityczna dodała kolejną zmienność. Amerykańskie cła na półprodukty miedziane oraz możliwość wprowadzenia ceł na rafinowaną miedź od 2027 roku, w zależności od przeglądu Departamentu Handlu w połowie 2026 roku, zaburzyły przepływy handlowe i doprowadziły do najwyższych od ponad 20 lat poziomów zapasów w USA. Chociaż perspektywy miedzi na 2026 rok są bardziej zróżnicowane, a prognozy mieszczą się w przedziale 10 000–12 500 USD za tonę, jej strukturalna ciasnota podkreśla ten sam motyw widoczny w metalach szlachetnych: podaż ma trudności z szybkim dostosowaniem się do długoterminowych zmian popytu.

Prognozy ekspertów

Z technicznego punktu widzenia momentum złota pozostaje nienaruszone, choć tempo wzrostów zwiększa ryzyko krótkoterminowych korekt. Grant twierdzi, że wszelkie krótkoterminowe spadki będą prawdopodobnie postrzegane jako okazje do zakupów, a poziom 5 000 USD za uncję jest już wyraźnie w zasięgu wzroku, z dalszym potencjałem wzrostu w dłuższej perspektywie. Kluczowe pytanie nie brzmi, czy pojawi się zmienność, ale czy popyt ją wchłonie.

Perspektywy platyny mogą być jeszcze bardziej wrażliwe. UBS obecnie oczekuje, że platyna będzie handlowana w okolicach 2 500 USD za uncję w nadchodzących miesiącach, powołując się na silny popyt inwestycyjny i napięte warunki fizyczne. Ponieważ roczne zużycie platyny stanowi ułamek zużycia złota, nawet niewielkie zmiany preferencji inwestorów mogą wywołać gwałtowne ruchy cen. Podwyższone stawki leasingowe w Londynie wskazują na utrzymującą się ciasnotę fizyczną, choć UBS ostrzega, że niewielki rozmiar rynku tego metalu może utrzymywać wysoką zmienność.

Najważniejsze wnioski

Metale szlachetne wydają się wychodzić poza prostą hossę cenową i wchodzić w szerszą fazę bezpiecznej przystani. Wzrost złota w kierunku 5 000 USD, presja na rynku fizycznym srebra i ograniczona podaż platyny wskazują na ponowną ocenę defensywnych aktywów. Choć zmienność jest prawdopodobna, podstawowe siły makroekonomiczne pozostają zgodne. Kolejne sygnały do obserwacji to wytyczne Federal Reserve, przepływy do ETF-ów i premie fizyczne na kluczowych rynkach światowych.

Techniczna perspektywa srebra

Srebro pozostaje blisko ostatnich maksimów po gwałtownym, trwałym wzroście, a cena nadal utrzymuje się w pobliżu górnej wstęgi Bollingera. Wstęgi pozostają szeroko rozszerzone, co wskazuje na podwyższoną zmienność i utrzymującą się presję kierunkową, a nie konsolidację. Wskaźniki momentum odzwierciedlają rozciągnięte warunki: RSI utrzymuje się powyżej 70, sygnalizując trwałe wykupienie, a nie powrót do średniej. 

Siła trendu pozostaje obecna – ADX jest podwyższony, a wskaźniki kierunkowe pokazują dalszą dominację obecnego ruchu. Z perspektywy strukturalnej srebro utrzymuje się znacznie powyżej wcześniejszych stref wybicia wokół 72, 57 i 46,93 USD, co podkreśla skalę i trwałość ostatniej hossy. Ogólnie rzecz biorąc, zachowanie cen odzwierciedla wydłużoną fazę trendu charakteryzującą się silnym momentum i podwyższoną zmiennością.