Handel in top-aandele-indekse

Aandele-indekse is groepe aandele wat ’n deel van die finansiële mark verteenwoordig en die prestasie van ’n groep aandele volg. Die S&P 500 volg byvoorbeeld die aandele van 500 groot Amerikaanse maatskappye. Wanneer mense na “mark”-prestasie in aandele-indekshandel verwys, bedoel hulle dikwels hoe groot indekse soos die S&P 500 vaar. Handelaars kan instrumente koop en verkoop wat indekse volg, en spekuleer of ’n indeks sal styg of daal. Hoe aandele-indekse werk: Indekse word geweeg om die grootte en prys van die aandele daarin te weerspieël. In die S&P 500 het groter maatskappye meer invloed op grond van hul totale markwaarde. Dit word markkapitalisasie-weging genoem. In die FTSE 100 word aandele suiwer volgens hul aandeelprys geweeg. Duurder aandele tel swaarder. In plaas daarvan om individuele aandele te kies, kan handelaars indekse gebruik om in baie aandele tegelyk te handel. Indeksprestasie weerspieël algehele markneigings. Daar is ook beursverhandelde fondse (ETF's) wat indekse naboots. ETF's bied ’n maklike manier om breë indeksblootstelling te kry sonder om al die aandele direk te koop.

Wanneer u CFD's op aandele-indekse verhandel, is daar ’n paar CFD-handelsfooie waarvan u bewus moet wees: Spreiding: Dit is die verskil tussen die koop- en verkoopprys wat deur die makelaar genoteer word. Dit verteenwoordig die transaksiekoste elke keer wanneer u ’n transaksie open of sluit. Oornagfinansiering: Om ’n transaksie oornag oop te hou, word ’n finansieringskoste gehef gebaseer op maatstafkoerse plus ’n opslag (swap-vrye rekeninge het nie hierdie koste nie). Dit vergoed die makelaar vir die koste om u posisie oornag te hou. Kommissies: Sommige makelaars hef kommissie per transaksie, maar Deriv bied kommissievrye CFD-handel. Geldomskakeling: Wanneer u in buitelandse markte handel met ’n ander basisgeldeenheid as dié van u rekening, kan geldomskakelings fooie en valutarisiko tussen u rekening se geldeenheid en die instrument se geldeenheid meebring.

Die gewildste indekse om te verhandel, hang af van waar u is en welke handelsplatform u gebruik. Nietemin sluit sommige bekende voorbeelde in: S&P 500-indeks (VSA) DJIA-indeks (VSA) NASDAQ Composite (VSA) FTSE 100 (VK) DAX 40-indeks (Duitsland) CAC 40-indeks (Frankryk) Nikkei 225 (Japan) HSI-indeks (Hongkong) Die S&P 500-indeks is een van die mees breedgevolgde indekse in die wêreld. Dit verteenwoordig die 500 grootste VSA-maatskappye en word algemeen as ’n rigtlyn vir die algehele VSA-aandelemark gebruik.

Indekse kombineer die pryse van ’n groep aandele in ’n enkele waarde wat die algehele mark of sektor verteenwoordig. Daar is twee hoofmaniere waarop indekse bereken word: Prysgewigte indekse bereken bloot die gemiddelde van die aandeelpryse van al die maatskappye wat ingesluit is. Elke aandeel dra dus gelyk tot die indeks by, ongeag die maatskappy se grootte. Die Dow Jones Industrial Average is ’n bekende prysgewigte indeks. Markkapitalisasiegewigte indekse (ook markkapitalisasiegewig genoem) word anders bereken. In plaas daarvan om elke aandeel gelyk te behandel, gee hulle meer gewig aan groter maatskappye op grond van hul totale markwaarde. Die aandeelprys van ’n groot maatskappy soos Apple dra dus meer tot die indekswaarde by as dié van ’n kleiner maatskappy. Die S&P 500 is ’n bekende markkapitalisasiegewigte indeks — dit volg die 500 grootste Amerikaanse maatskappye, sodat groter firmas meer invloed op die indeks het. Die keuse van die indeksberekeningsmetode kan ’n beduidende invloed hê op hoe ’n indeks presteer. Maar beide prysgewigte en markkapitalisasiegewigte indekse word wyd gevolg deur handelaars en beleggers wat markbewegings wil verstaan.